شاهدعینی
درسها و نکاتی از بازی چند ساعت قبل ایران و عربستان

جونم براتون بگه که بنده امروز عصر با این حال مریض که میبینید، بلند شدم رفتم استادیوم آزادی تشویق تیم افتخار آفرین ایران که ٢-١ به عربستان باخت!!! جدا از این باخت، بعد از رفتن به استادیوم آزادی، لازم شد نکاتی رو مطرح کنم:
١-نرید استادیوم!! بشینید خونه هاتون راحت فوتبالتون رو نگاه کنید!
٢- جناب رئیس محترم فدراسیون! برادر کفاشیان! وقتی شما این بلیط دو هزار تومنی رو که مال طبقه پائینه به امثال من میفروشی، ولی قبلش طبقه پائینو نمیدونم چجوری! پر کردی و ما مجبوریم بریم بالا، نتیجتا تیم ملی شما هم که با این پولهای مساله دار ساخته شده، اینجوری مفتضحانه میبازه.
٣- محمود جون! تشریف آوردی استادیوم کشتی،‌ تیم ملی کشتی سی ثانیه مونده بود قهرمان دنیا بشه، تا اومدی،‌ نفر ما ضربه فنی شد و قهرمان نشدیم، چی شد که تصمیم گرفتی دقیقه چهل وارد استادیوم صدهزار نفری بشی؟!!!ضمنا ما کلی داد زدیم محمود بیا اینجا! چرا نیومدی پهلومون کلک؟
۴- دقیقا ٨٢ درصد کسایی که میان استادیوم "یه جوری" هستن! تا نرید استادیوم منظورمو نمیفهمید.یه عالمه درصدشون هم در استادیوم سیگار میکشند!
۵-طبقه پائین نود دقیقه مشغول تشویقند: سی دقیقه تشویق به نفع تیم ایران و علیه عربستان، سی دقیقه تشویق نفراتی که حتی تو استادیوم هم نیستند!! و سی دقیقه صحبتهایی در مورد بستگان درجه اول سرمربی تیم ملی!(متاسفانه داوری مشکلی نداشت و شعر آسمانی و عرفانی شیر سماور خونده نشد،‌ هرچند که به هر حال داور ژاپنی بود و نمی فهمید).
۶-اتوبوسهای برگشت رو فقط تا نصف پر میکنند! راننده های واحد که در حالت عادی قلدربازی زیاد میکنند، حتی جرات نمیکنند برگردن ببینن کدومیکی از مسافرها در مورد بستگان درجه یکشون صحبت کرد!! به هر اتوبوس هم یه کارتن ساندیس میدند، که ردیف دوم که میرسه تموم میشه و چند نفر هم کشته میشن!
٧-به نظرتون ساندویچی که دوتاش پونصد تومنه،‌ توش چیه؟
٨-درآخر باید بگم که واسم تعجب آور بود که بعد از باخت تیم ملی که تقریبا میشه گفت به خاطرش ٨٠ درصد جام جهانی پرید، تقریبا هیچکس عین خیالش نبود...همه شوخی میکردن و بزن و بکوب.

پيام هاي ديگران ()        link        ۸ فروردین ۱۳۸۸ - مهدی محجوب