شاهدعینی
قافیه تنگ است

بعد از سرکار خانم زویا زاکاریان، که در ترانه کیوکیو بنگ بنگِ گوگوش، سلیقه به خرج داد و نام بزرگِ "شاملو" رو با واژه "بدبو"! قافیه کرد، اخیرا جناب آقای رها اعتمادی هم زحمت مضاعفی به بعضی از اندامهاشون دادند و در ترانهء اجرا شده در آکادمی موسیقی گوگوش (یه حرفایی...)، همین واژهء شاملو رو اینبار با کلمهء "ممنوع" قافیه قرار دادند که من نمیدونم اصلن اینها هم قافیه هستند؟ حتی اگه "ممنو" خونده بشه، باز هم با شاملو هم قافیه نیست. بدینوسیله میخواستم درخواست کنم دست از سر احمدشاملو بردارید تو ترانه سرائیستون!

زیرنویس1: ماه آبان، بنظرم اولین ماهی بود که در این سالهای وبلاگ نویسیم، هیچ مطلبی ننوشتم. نشونهء خوبی نیست.
زیرنویس2: یه موقع به خودت میای، یهو میبینی دور و برتو فقط دهه شصتیها گرفتند و همه دهه پنجاهیها از دست رفتند! غم انگیزه.
زیرنویس 3: یک کار غیر منطقی جدید! از بیمارستان قلب شهید رجایی دیدم که حیفه خبر نداشته باشید: تو سالن انتظار اورژانس، محل انتظار بیماران قلبی و خانواده هاشون، نزدیک چهل پنجاه تا قلب واقعی انسان! رو انداختند توی فرمالین و به معرض نمایش گذاشتند که زیر هر کدوم هم بیماری اون رو ذکر کردند، بیماریهایی که بعضی از بیماران حاضر در سالن بهش مبتلا هستند. نمیدونم، چیزی به نام بهداشت روانی در این مملکت وجود داره یا نه؟

پيام هاي ديگران ()        link        ۳ آذر ۱۳٩٠ - مهدی محجوب