شاهدعینی
آقامون میگه

الان یک فال خیام! گرفتم، جالب بود:

از رنـــج کشـیــدن، آدمــی حـُـــر گردد
قطره، چو کشد حبسِ صدف، دُر گردد
گـر مـال نــماند، ســر بــماناد به جـای
پیــمانه چـو شــد تهــی، دگـر پر گردد

رباعی 60، [منسوب به] خیام

زیرنویس: فال گرفتنمون هم عین آدم نیست.

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٤ خرداد ۱۳٩٠ - مهدی محجوب
پینوکیو، در سرزمین احمق ها

نه اینکه فکر کنم خودم خیلی عاقلم ها! مساله رو دارم بصورت نسبی بیان میکنم. این روزا احساس همذات پنداری شدیدی با شخصیت آقای گـِرِگ(Greg) در سریال دارما و گرگ پیدا کردم. موقعیتی که گرگ بدبخت تو سریال داره (انسانی که در بین مشتی احمق اسیر شده)، باعث خنده بقیه میشه. بیچاره شانس هم نداره، زن احمق، وکیل احمق، پدر و مادر احمق، پدرزن و مادرزن احمق...
شخصیت اصلی داستان پینوکیو، دیگه حتی از گـِرگ هم بد شانس تره... این بیچاره رو فرشته مهربون، در یک قسمت، کلّن تبعید میکنه به سرزمین احمق ها! جایی که مردمانش خمیر رو میخورند، و شکمشونو میگیرند رو به آتیش که تو شکمشون اون خمیرتبدیل به نون بشه!
خلاصه داستان اینه که واقعا شرایط وحشتناکیه. تا به سرت نیومده باشه، نمیفهمی که آدم به چه روزی میفته. کلّن بزرگترین موهبت الهی اینه که خودت هم احمقی باشی مثل دیگران و هیچ چیزو نفهمی.
فکر کن در پیچ و خم زندگی! توصیه ها، پیشنهاد ها و نصیحت هایی بشنوی که خود مشکل یادت بره از تعجب! پیش خودت بگی مگه میشه آدمی تا این حد احمق هم تو دنیا وجود داشته باشه؟ به جایی برسی که حتی بحث هم نتونی بکنی و فقط سکوت کنی و حرفهای احمقانه رو بشنوی! آخر هم ببینی که انگار یک راه بیشتر برات باقی نمونده برای رها شدن از دست احمق ها.

بنگ

زیرنویس: ناپلئون رحمه الله علیه میفرماید: همه چیز را حد و مرزیست، جز حماقت که حد و مرزی ندارد.

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۸ خرداد ۱۳٩٠ - مهدی محجوب