شاهدعینی
پراکنده گوئیهای یک ذهن مغتشش

روستا-شهر تهران،‌ چند روزیه که بخاطر آلودگی، راه به راه تعطیل میشه. اما اخیرا متوجه شدم که کلیه افراد شاغل در شرکتهای خصوصی، شهروند درجه نمیدونم چندم محسوب میشن و به جهنم که هوا آلوده هست! میرن سر کار. امروز حتی راننده تاکسیها هم بیرون نیومدند و ما رفتیم شرکت.

این ماجرای خدیجه(معروف به شهلا)، قاتل فاطمه(معروف به لاله)، همسر ناصر محمد خانی(معروف به ناصر مرده خور در زمان بازی) هم تموم شد... کاری ندارم که اعدام حقش بود یا نه. این وسط ممکنه بی عدالتی هم شده باشه،‌ولی بیشترین بی عدالتی در مورد خود ناصر محمد خانی بود، که مثل همه درگیریهای مثلثی-عشقی، اصل ماجرا بود و قسر در رفت.، و تکان دهنده ترین بخش داستان،‌ اجازه دادن به پسر نوجوون لاله سحرخیزان برای اجرای حکم اعدام شهلا بود. فکر میکنم اثرات روانیش چند سال دیگه خودشو نشون میده...

اخیرا فشار کار داره رسما منو جر میده!(خانمهای مجلس ببخشند!). اون از محل کارم، با اون کارهای بازاری، و این هم از کارهای بیرونم، که تا نیمه های شب و گاهی نزدیک صبح،‌درگیرم میکنه. کاش میشد دیگه کار نکنم، ولی پول داشته باشم! ..آخ، گفتم پول، میگن یارانه ها که یارو بشه، همین چارتا پروژه هم گیرمون نمیاد...نمیدونم این قضیه یارانه نقدی و کوفت و زهر مار چطور میشه...فقط میدونم که من هر چی بیشتر پول در میارم، دارم بی پول تر میشم! این خودش یک معجزه اقتصادیه، نیست؟

زیر نویس1: ضعیف بدتر از ضعیفه هست.
زیرنویس 2: شدیدا دنبال شعر کامل این مصرع هستم که مامان بزرگ خدابیامرز میخوند:
خداوندا، زنم کن! طاقت مردی ندارم...

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۱ آذر ۱۳۸٩ - مهدی محجوب