شاهدعینی
بازگشت گودزیلا

امشب تو راه خونه از میرداماد تا سید خندان، سوار یه پیکان قراضه شدم که  سه برابر قیمتش، خرج تودوزی و تزئینات و سیستم صوتیش کرده بودند. پسره رانندش مدعی بود دانشمند هسته ایه، بعد چشماشو می بندند با هواپیما از طریق یه فرودگاه مخفی  که معلوم نیست کجای تهرانه،‌ میبرندش نیروگاه نطنز، ولی به خودش نمیگن اینجا نطنزه، بعد یک هفته مجبورش میکنند اونجا مساله! حل کنه، و همونجوری چشم بسته میارنش دم خونه ولش میکنند...صدای ضبطش که نوحه امام حسین بود رو تا ته زیاد کرده بود، چون مدعی بود تو ماشینش دستگاه شنود کار گذاشتند و فقط بلندگوی ماشین میتونه جلوی کار میکروفونها رو بگیره...دیگه اینکه میگفت شناسنامه و گذرنامه و همه چیشو گرفتند ازش و فاقد هویته! فقط اسمشو به همه جا دادن که هرجا گیر افتاد فقط اسمشو بگه آزادش کنند! گفت بهش یه کارت بدون نام با بارکد دادند که هر جا گیر مالی داشت بره بانک فقط اون رو نشون بده و بانک رو جارو کنه!! گفت هرگز از دولت پولی نگرفته،‌ جز یه بار که با تهدید! اومدن در خونه و پنجاه میلیون تو پاکت بهش دادند...آدم جالبی بود. نمیدونم اسکیزوفرنی داشت،‌ یا من قیافم شبیه احمقهای زود باور بود؟ تازه چهارصدتومن بهش دادم،‌صد تومن بقیشو هم نداد!

زیرنویس: چیه؟ آدم نمیتونه از کاری که کرده پشیمون بشه؟ چند روز لازم بود فکر کنم و بفهمم نباید خودمو از وبلاگ نویسی با نام حقیقی محروم کنم! البته اون وبلاگ اسم مخفیم رو نگه میدارم تا بعضی مطالبم رو اونجابنویسم.

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٦ دی ۱۳۸۸ - مهدی محجوب
پست آخر

تصمیم سختی بود، ولی بالاخره عملیش کردم.
اینجا رو فعلن تعطیل میکنم. بعید میدونم که دوباره راه بندازمش. سه سال و نیم عمر این وبلاگ بود، با نزدیک سیصد پست که منتشر کردم. به هیچ دردی هم که نمیخورد، برای تخلیه خودم خوب بود. الان ترجیح میدم از اینجا برم یه جای دیگه، با یک اسم مستعار، بدون نیاز به جواب پس دادن، "آزادانه" بنویسم. نمیخوام دنیای مجازی و واقعیم با هم قاطی بشه. دوست دارم یه جایی بنویسم که کسی نشناسه منو، حتی سن و سال و جنسیت و شغل و هیچی رو ندونند.

زیرنویس: خداحافظ

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۱ دی ۱۳۸۸ - مهدی محجوب
آرزو هایی که بر جوانان عیب نیست

١.چرا این فالگیرا دست از سر من برنمیدارند؟ بعد از اون ماجرای  فالگیر پارسالی که اونهم با غیبگویی به خالم گفته بود کار خواهر زادت مهدی!!!! ساخته، باز یه فالگیر جدید،‌ تو یه جای دیگه ایران،‌ یکاره برگشته به یکی از فک و فامیل گفته فردی به نام مهدی،‌ که قبلا عمل کرده،‌ بزودی دخلش اومده!!! حالا چقدر هم که ترسیدم من.

٢. مدتیه که دارم فکر میکنم یکی دیگه از این ضرب المثلهای مزخرف فارسی که باید حذف بشه اینه: "تنهایی مردنش هم فایده نداره"...مخالفم. یکی از آرزوهای من اینه که یه روزی اگه خواستم بمیرم،‌ اون لحظه تنها باشم،‌ یا لااقل آدمهایی که میشناسمشون دور و برم نچرخند. البته فعلا قصد مردن که ندارم، حالا سه چهار سال دیگه مثلا.

٣. بچه که بودم یه کتاب داشتم که مجموعه قصه بود،‌ مثلا ارواح عمّشون برای بچه ها نوشته بودند! همه داستانهاش تراژدی بود. بچه هایی که از دست زن بابا فرار میکنند تو جنگل و از گشنگی می میرند،‌ بچه هایی که فلج بودند،‌ بچه هایی که... به نظرم جمع آوری کنندش فکر میکرده هر داستانی توش بچه هست، حتما مال بچه هاست. اما یکیش رو یادم نمیره. بچه هه از خونه فرار میکنه. میره تو جنگل گم میشه. بعد ازیه مدتی یواش یواش بدنش پشمالو میشه، و یهو تبدیل میشه به یک گرگ! اسم داستان بود"تنهایی انسان را گرگ می کند". به نظرم نویسنده داستان منظورش از گرگ،‌در واقع خود گرگ نبوده،‌بلکه گرگ بوده! یعنی اینکه انسان از انسانیت دور میشه تو تنهایی.

زیرنویس: با عرض معذرت از دوستان، لینکهایی که صاحبانشون دیر به دیر،‌ یا هرگز به هرگز! وبلاگشون رو به روز می کنند رو موقتا حذف کردم. اگه دلشون شکسته،‌ اونها هم میتونند لینک منو حذف کنند که بی حساب بشیم.

پيام هاي ديگران ()        link        ٢ دی ۱۳۸۸ - مهدی محجوب